3e bij Europa-Cup Navia

3e bij Europa-Cup Navia

Zaterdag 5 augustus nam ik deel aan een 7,5 km Europa-cup wedstrijd open water zwemmen in het Spaanse Navia. Ik wist van te voren al dat ik moest gaan zwemmen in koud water. Dit bleek ook tijdens de wedstrijd. De watertemperatuur was 18,5 graden. Gelukkig zwem ik het liefste in iets kouder water. Dit betekent, door nieuwe regelgeving sinds dit seizoen in deze sport, dat er gezwommen werd in wetsuits. Dit had ik nog nooit eerder gedaan, maar al mijn tegenstanders hadden ook nog nooit geracet in een wetsuit. Dit zorgde wel voor enkele nervositeit in de groep. Niemand wist wat hij kon ervaren. Door de meeste sporters wordt het zwemmen in wetsuit als iets negatiefs ervaren. Dit komt doordat je dan minder bewegingsruimte hebt bij je schouders en je nek. Bovendien is de kans op schuurplekken, vooral bij je nek, enorm groot en dit kan erg pijn doen. Maar goed, ik wist dat de mogelijkheid er was. Knop omzetten en accepteren. Bovendien wilde ik graag er een keer in racen en uitvinden hoe het racen in een wetsuit nou echt is.

Het doel voor de race was om op het podium te eindigen. Echter dit veranderde de ochtend voor de wedstrijd. In de nacht voor de wedstrijd werd ik ziek. Ik kon geen eten meer binnenhouden. Zelfs nog 45 minuten voor de wedstrijd moest ik overgeven. Toch besloot ik om te starten en de wedstrijd van moment tot moment te bekijken. Ik wilde in ieder geval de race finishen. Opgeven was geen optie.

De wedstrijd was dan ook lastig en ik voelde mezelf niet sterk. Hierdoor verloor ik regelmatig de aansluiting met de kopgroep bij plotselinge tempoversnellingen en moest ik weer op eigen kracht terug zwemmen. In de zee was met boeien een parcours uitgezet. Hierop moesten wij vier rondes zwemmen. Tijdens de wedstrijd waren er drie momenten dat je jezelf kon voorzien van wat sportdrank. Deze heb ik echter allemaal niet benut, aangezien ik het niet binnen kon houden. Mijn plan tijdens de race was om uit het gedrang te blijven en dan tijdens de race te bepalen wat er mogelijk was en wat verstandig was. Hierdoor zwom ik vrijwel de hele tijd achterin de groep. Het voordeel hiervan was dat ik stromingsvoordeel kon halen van andere zwemmers en dat ik niet hoefde te vechten voor mijn positie. Alle buitenlanders willen namelijk vanaf het begin van de race vooraan liggen. Echter uiteindelijk worden de prijzen verdeeld bij de finish, dus heeft het geen nut om vanaf meter één op kop te liggen. De wedstrijd duurt namelijk dan nog meer dan één uur. De laatste 1,5 kilometer ging het echter ineens een stukje beter. Ik kon versnellen en posities opschuiven. Hierdoor klom ik al snel op van positie 16 naar positie 4. Bijna elke wedstrijd eindigt met een sprint. Zaak is wel om er dan nog bij te liggen. Voor de laatste 200m moesten we de haven inzwemmen. Vlak daarvoor was de eindsprint door een Hongaar al ingezet. Ik lag op dit moment in een duel met een Duitser, de nummer 9 van de Olympische Spelen in Rio, voor de derde plek. Het kwam aan op de aantik, maar gelukkig tikte ik net iets eerder aan. Ondanks fysieke problemen, toch een mooie 3e plek kunnen behalen op deze Europa-Cup. Dit geeft veel vertrouwen voor de Universiade in Taipei, waar ik maandag naar toe vlieg met het Nederlandse team. Op 27 augustus zal ik hier deelnemen aan de 10km open water.

Geef een reactie