Terugblik EJK Open Water

Terugblik EJK Open Water

Mijn doel van het afgelopen seizoen (2013-2014) was simpel. Ik wilde naar Zagreb (Kroatië) om daar deel te nemen aan de Europese Jeugd Kampioenschappen open water. Het hele seizoen stond in dit teken. De kwalificatie bestond uit vier wedstrijden. Het NK 5000m in het zwembad en drie open water wedstrijden van 5000m. Ik heb mij uiteindelijk gekwalificeerd door een Nederlands Record te zwemmen voor 18-jarigen en jeugd op de 5000m in het binnenbad. Verder heb ik drie constante open water wedstrijden gezwommen waarin ik de concurrentie ver wegzwom. Op 5 juli kreeg ik uiteindelijk in Oss te horen dat ik mee mocht naar de EJK open water in Zagreb.

De tijd tussen de definitieve kwalificatie en het afreizen was erg kort. Daarom was er niet veel tijd meer over om een specifieke voorbereiding te doen. Wel zijn we nog drie dagen op ‘trainingskamp’ gegaan in Eindhoven om de laatste puntjes op de ‘i’ te zetten. We trainden wel alle drie op ons eigen schema om zo min mogelijk te veranderen in de laatste fase. Op deze manier kon coach Davy Verreussel ons beter leren kennen zodat uiteindelijk de voorbereiding naar de EJK-race zo goed mogelijk kon verlopen. Buiten alles was het natuurlijk ook gezellig om zo een betere groepssfeer te krijgen.

Woensdag 16 juli was het zover. We verzamelden op Schiphol om te vertrekken naar Zagreb. Nadat jeugdbondscoach Titus Mennen ons nog even succes wenste, kon het echt gaan beginnen. Verder kregen we te horen dat de fysiotherapeut niet mee ging vanwege privé omstandigheden. In plaats hiervan kwam coach Christiaan Sloof een dag later ons team vergezellen zodat hij zijn ervaringen met ons kon delen. Toen we geland waren werden we opgehaald door een busje van de organisatie die ons naar het sportershotel bracht. Hier konden we even eten, waarna we doorgingen naar de wedstrijdbaan (Lake Jarun) om de eerste training op de wedstrijdlocatie te doen. We kregen ook direct een indruk van de concurrentie. De training verliep soepel, een korte landtraining en even loszwemmen om het goede gevoel vast te houden. De baan zelf zag er heel mooi uit. Het is een roeibaan met daarbij een groot meer. Helaas mochten we nog niet op het roeigedeelte zwemmen omdat deze in gebruik was. Zelf vind ik dit tot nu toe de mooiste locatie waar ik een race heb gezwommen. De dag erna zijn we hier nog twee keer gaan zwemmen.

En toen was het vrijdag 18 juli. De dag waarvoor ik het hele seizoen heb getraind en lang naar heb uitgekeken. De dag waarop ik mijn internationale open water debuut ging maken. De dag begon vroeg, de race over 7500m stond namelijk al gepland om 09:15 uur. Na een goed ontbijt gingen Evelien, Davy, Christiaan en ik om 06:45 uur met de bus naar de baan. De dag ervoor hadden de coaches al een planning gemaakt van hoe de dag eruit zou zien naar de race toe. Zo moest ik langs de nummering en werden mijn pak en de voedingsstok gecontroleerd. Hierna volgde nog een korte landtraining om goed wakker te worden. Ik had ervoor gekozen, net als Evelien, om niet in te gaan zwemmen voor de race. Hierna heb ik mijn pak en transponders aangedaan en werd ik ingesmeerd met zonnebrand en vaseline. Om 08:45 uur was de briefing en legden de scheidsrechters alle regels nog even kort uit. Het paarcours was drie rondjes van 2500m. De start was vrij hectisch. Iedereen (38 personen) wil vooraan liggen dus je kon merken dat de strijd meteen was begonnen. Er werd meteen geduwd, getrokken en klappen uitgedeeld.  Mijn plan was om niet kopwerk te gaan verrichten maar mee te zwemmen met de groep. Dit verliep conform plan. Elke ronde moest je zeven boeien ronden. Dit liep niet altijd even soepel. Je kan het vergelijken met een file. Er staat een file en daar bots je frontaal op waardoor je stil komt te liggen. Hierna botsen er nog meer mensen op je en lig je helemaal stil. Ik had dit nog nooit meegemaakt dus dit was wel even moeilijk. De ene boei ging dan ook beter dan de andere. Soms verloor ik veel plekken bij een boei, maar soms won ik ook een aantal plekken. Vooral bij het ronden van de boeien werden er klappen uitgedeeld. Na de race bleek dan ook dat ik twee blauwe plekken op mijn gezicht had. Na 2500m en 5000m kwam je langs het voedingsponton waar voor mij Davy stond. Ik heb echter twee keer geen drinken kunnen pakken omdat er versneld werd steeds voor het drinkmoment. Als ik zou gaan drinken, dan zou ik de aansluiting met de groep missen. Daarom heb ik er voor gekozen om niet te drinken. Na 6250m was voor mij opeens de koek op. Ik moest lossen bij de kopgroep en kwam voor mijn gevoel nog maar met veel moeite vooruit. Uiteindelijk ben ik als 18e van de 38 geëindigd op 1.18min van de winnaar.

Twee dagen later mocht ik weer aan de bak, op het programma stond namelijk het team event. Dit betekent dat we 3000m moesten zwemmen met z’n drieën. Dit team moet uit minimaal één jongen en één meisje bestaan. Alle landen zwommen dan ook met twee jongens, behalve Nederland. Ik was namelijk de enige jongen, en daarom zwommen wij met twee meisjes. Het is de bedoeling dat je als team bij elkaar blijft. De tijd van de 3e zwemmer is de eindtijd. Ieder land start een minuut na elkaar en degene die de snelste tijd neerzet wint. In totaal deden er vijftien landen mee. Wij moesten als 14e land starten. Het gevaar zit erin dat de jongen te hard zwemt voor het meisje waardoor het meisje het tempo niet kan bijbenen. Wij bleven de gehele race goed bij elkaar en zorgden door signalen dat we het juiste tempo zwommen. Zo was op de rug tikken voor mij het signaal om harder te gaan zwemmen. En was een tik op de voeten het signaal om langzamer te gaan. We zijn uiteindelijk als 12e geëindigd in deze race. In de middag zijn we met de groep naar een winkelcentrum gegaan vlakbij het sportershotel. Hier hebben we wat gewinkeld, je moet wat als je met twee meiden bent ;-), en gegeten. We hebben het niet te laat gemaakt want de ochtend erna moesten we alweer heel vroeg naar het vliegveld om terug te gaan naar Nederland.

Ik kijk met een goed gevoel terug op mijn eerste internationale wedstrijd. Ik heb veel geleerd, o.a. hoe ik beter mijn race kan indelen, het fysieke spel moet aanpakken etc. In Nederland zwem ik in mijn eentje voor de groep terwijl ik hier in een groep moest zwemmen. Hier kan ik nu beter op anticiperen. Ik kan niet wachten om weer een ervaring als deze mee te maken. Ik weet nu zeker dat ik het zwemmen van open water wedstrijden het leukste vind om te doen. Zeker met zulke mooie omstandigheden als bij Lake Jarun in Zagreb.

Hieronder een foto impressie van deze wedstrijd:

Previous Image
Next Image

info heading

info content


2 gedachten over “Terugblik EJK Open Water

Geef een reactie