Biografie

Biografie

Lengte: 1.91m
Gewicht: 77kg
Club: NTC Eindhoven
Coach: Marcel Wouda
Studie: Rechtsgeleerdheid (Tilburg University)

Mijn naam is Pepijn Smits. Ik ben 22 jaar (9-12-1996) en woon in Oirschot.

Omdat mijn moeder hoofdcoach was van zwemvereniging de Dommelbaarzen in Vught kwam ik al vroeg in aanraking met water. Toen ik 4 jaar oud was haalde ik mijn diploma A en B. Hierna werd ik erg ziek. Na veel ziekenhuisbezoeken is uiteindelijke de chronische darmziekte coeliakie geconstateerd. Dit houdt in  dat mijn lichaam niet tegen gluten kan. Daarom volg ik een glutenvrij dieet. Toen ik net 5 jaar oud was heb ik mijn diploma C gehaald en ben ik direct daarna bij de Dommelbaarzen gaan zwemmen. Dit ook omdat ik toen nog te jong was voor veel andere sporten.

Al vrij gauw bleek dat ik aardig kon zwemmen. Zo won ik medailles bij de jaargangsfinales in Leiden en Dordrecht op o.a. de 50m vlinderslag en werd ik clubkampioen toen ik net 9 jaar was. Bij de Dommelbaarzen ben ik ook voor het eerst in aanraking gekomen met open water zwemmen. In de zomer trainden we in de IJzeren Man in Vught en zwommen we open water wedstrijden. Hier bleek ik ook goed in te zijn, want ik won al direct enkele wedstrijden.

Op een geven moment heb ik besloten om het zwemmen iets serieuzer te nemen, waardoor ik halverwege 2006 ben overgestapt naar PSV zwemmen in Eindhoven om me daar verder te ontwikkelen. Hier ben ik me ook meer gaan focussen op de lange en zwaardere nummers. Ik ben toen ook gestopt met het zwemmen in open water. In 2008 waren mijn trainers Paul Goddery en mijn moeder Caroline Smits. Dit was ook mijn eerste jaar als junioren zwemmer. Tijdens mijn voorbereiding naar het Nederlands kampioenschap korte baan voor junioren kreeg ik een schouderblessure. Hierdoor ben ik op dit toernooi alleen uitgekomen op de 200m vlinderslag. Deze afstand wilde ik zwemmen omdat ik eerste geplaatst stond. Helaas werd ik toen tweede. Een half jaar later werd ik op de lange baan ook tweede op de 200m vlinderslag.

In de zomer van 2009 heb ik het open water zwemmen weer opgepakt. Ik won toen bijna alle wedstrijden waaraan ik meedeed. Ook won ik het nationaal klassement vrije slag voor junioren 1 en 2. Het Nederlands kampioenschap open water heb ik toen echter gemist omdat ik op vakantie was in Amerika.

Halverwege 2010 kreeg ik naast Caroline, training van Bibi Gulikers. Dit seizoen liep voortvarend totdat ik steeds meer last kreeg van buikpijn en bloed bij mijn ontlasting. Net voor het Nederlands kampioenschap voor junioren op de lange baan werd de ziekte van Crohn geconstateerd. Ondanks dit ben ik toch gestart op dit kampioenschap waar ik buiten verwachting goed presteerde. In de zomer ging ik ook weer open water zwemmen. Op dat moment was ik niet fit genoeg, waardoor de wedstrijden ook niet altijd even soepel gingen. Maar op het Nederlands kampioenschap stond ik er wel en werd ik tot iedereens verbazing tweede op de 2500m vrije slag. Ook werd ik dat jaar derde in het nationale klassement vrijeslag voor junioren 3 en 4.

Hierna ging alles alleen maar beter. Ik ging me meer focussen op het open water. Tijdens de niet-zomermaanden lag de focus ook op het binnenbad. En dit leverde veel succes op, zowel in het zwembad als het open water. In de zomer won ik veel wedstrijden wat uiteindelijke resulteerde in het winnen van het nationaal klassement voor junioren 3 en 4 en de Nederlandse titel 2500m vrijeslag open water.

2013 was een heel raar jaar als ik erop terugkijk. Dit omdat ik in april drie weken naar Peru ging met school. Hierdoor zou ik de NK 5000m in het zwembad missen, waardoor ik het EJK-kwalificatie moment zou missen. Daarom was het ook bedoeld om dat seizoen te zien als een tussenjaar, waarin ik hoopte op de lange afstanden medailles te halen op het Nederlands kampioenschap in het zwembad en dat lukte. In mei ben in gaan trainen onder de leiding van Rob Kennis, met gevolg dat ik mijn persoonlijke records flink verbeterde en in het open water veel goede races heb gezwommen. Het grootste succes deze zomer was dat ik Nederlands jeugd en senioren kampioen werd op de 10km vrije slag open water in mijn eigen woonplaats (Oirschot). Aan het einde van de zomer is het me toen voor het eerst gelukt om onder het uur te zwemmen op de 5000m in het kanaal van Vlissingen. Mijn tijd was 59.57,10, waardoor de magische grens van het uur is doorbroken.

Het seizoen 2013-2014 heeft me de Nederlandse titel op de 1500m lang bad opgeleverd, en een aantal 2e en 3e plaatsen op het NK in het zwembad. Op 19 april deed ik mee aan de NK 5000m in het zwembad. 100 banen en 99 keerpunten, pff ;-). Deze wedstrijd ging heel goed. Ik werd Nederlands kampioen jeugd maar ook bij de senioren. 2 medailles, in één keer zwemmen. Tevens zwom ik een Nederlands record 18 jaar en Jeugd. Helaas haalde ik de limiet voor de Europese Jeugd kampioenschappen niet maar hiervoor kreeg ik in juni-juli nog een kans buiten. Dit is mij gelukt door drie goede races neer te zetten in het open water, waardoor ik mocht deelnemen aan de EJK open water in Zagreb. Hier heb ik onwijs veel geleerd en ervaren dat open water zwemmen echt het allerleukste is om te doen! Uiteindelijk ben ik als 18e geëindigd op de 7,5km en zijn we met het team 12e geworden op het team-event.

Door mijn vooruitgang kreeg ik een plekje in de nationale ploeg en ben ik gaan trainen onder leiding van topcoach Marcel Wouda bij het NTC in Eindhoven. Hierdoor kan ik nu trainen onder de beste faciliteiten en met de beste trainingspartners die je in Nederland kan vinden.

De stap naar de nationale ploeg zorgde ervoor dat ik mijn sport veel professioneler ben gaan beoefenen. Bovendien ben ik meer en gerichter gaan trainen. Dit zorgde meteen voor een grote vooruitgang, die zich nog steeds voortzet. Marcel gaf al snel aan dat het voor mij als open water zwemmer belangrijk is om veel internationale ervaring op te doen in het open water. In de zomer van 2015 heb ik dan ook veel gereisd, zo ging ik naar Denemarken, Spanje, Duitsland, Frankrijk, Cyprus, China en Hong Kong. Ook behaalde ik meteen een aantal prestaties die ik niet had durven te verwachten. Zo werd ik 1e op de Europa-Cup over 7,5km in het Spaanse Navia, 3e op de Europa-Cup over 10km in Kopenhagen en behaalde ik ook een 11e plek op de World-Cup over 10km in het Chinese Chun’an. Super gaaf! Een blog over dit open water seizoen is hier te vinden.

Voor de zomer van 2016 had ik maar één doel. Ik wilde mijn debuut maken op een EK bij de senioren. Dit EK vond plaats in mijn thuisland in het Noord-Hollandse Hoorn. Al snel werd duidelijk dat ik aan de kwalificatie-eisen had voldoen en dat ik mij kon gaan opmaken voor de EK. Ook hier verbaasde ik mezelf weer met een 16e plek op de Olympische 10km! Snel erna ging ik samen met mijn moeder naar Canada om daar deel te nemen aan twee World-Cup’s. Naar deze wedstrijden ging ik wederom met als doel om extra internationale ervaring op te doen. Tijdens de eerste race werd ik keurig 6e, maar in de tweede wedstrijd zette ik een bijzondere prestatie neer. Een 3e plek! Dit gaf veel motivatie en bewees dat ik op de goede weg was. Al met al een geweldig seizoen! Een blog over deze zomer is hier te vinden.

Het open water seizoen van 2017 stond in het teken om een topprestatie neer te zetten bij de Universiade Games in Taiwan. De eerste 10km van het seizoen was half maart tijdens de World-Cup in Abu Dhabi. Deze wedstrijd was extreem goed bezet en was te vergelijken met het niveau op de WK. Alleen de zwemmers uit Amerika en China waren afwezig. De wedstrijd ging goed en dit resulteerde in een mooie 14e plek. Een super prestatie, want in 2016 werd ik tijdens deze wedstrijd nog 47e. Dit gaf veel hoop voor het rest van het seizoen. Vlak voor de Universiade in Taipei deed ik nog mee aan een Europa-Cup wedstrijd in het Spaanse Navia. Een fysiek moeilijke race, omdat de nacht voor de race ziek werd. Toch wist ik op karakter een hele mooie 3e plek daar te bemachtigen. Meer over deze wedstrijd is hier te vinden. De wedstrijd zelf in Taipei verliep niet helemaal zoals ik wilde. Het was een wedstrijd in extreme omstandigheden, doordat het water 30 graden celsius was en de boventemperatuur boven de 35 graden. Hierdoor kreeg ik helaas last van oververhitting tijdens de race en zat er niet meer in dan een 10e plek. Wedstrijden in zulke temperaturen komen normaal nooit voor en zijn eigenlijk niet verantwoord om in te zwemmen. Maar ja, als je er bent wil je meedoen. Zeker als het je hoogtepunt van het seizoen is. Een maand later sloot ik het seizoen af tijdens twee World-Cup wedstrijden in Azië. Deze races gebruikte ik vooral om te leren, meer ervaring op te doen en te oefenen om met een raceplan te zwemmen. Hiervoor liet ik de race maar op mij afkomen en door het gebruiken van een raceplan probeer ik mijn energie beter te controleren tijdens de race. Aangezien dit voor mij dus nog nieuw is, moet ik dit nog wat vaker oefenenen.

Dit deed ik dan ook de wedstrijden ernaar en niet zonder succes. Door steeds beter te presteren in de wedstrijden wist ik mij te kwalificeren voor de Europese kampioenschappen in Glasgow. Ik mocht hier starten op alle 4 de afstanden die er bestaan in het open water. Het was een erg groot opgezet toernooi en ik heb er heel erg van genoten. Individueel zwom ik mijn beste races van het seizoen met als resultaten een 6e (5km), 13e (10km) en 8e (25km) plek, maar mijn echte hoogtepunt kwam pas tijdens de team relay, want hier wisten wij Europees kampioen te worden! Ontzettend gaaf om mee te maken.

De successen van de EK smaken natuurlijk naar meer en daarom ben ik momenteel erg hard aan het trainen op mijn volgende doel te halen: de Olympische Spelen van 2020 in Tokyo!

Geef een reactie